Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Ons lukt het maar niet, en jij, jij begint gewoon!’
 

Mogen wij tijdens de kerkdienst op de gitaar spelen? Johan vraagt het me. ‘Ik wil zo graag samen met Mark muziek maken tijdens de kerkdienst’. In zijn stem is het verlangen te horen. ‘Eigenlijk zou ik heel graag willen oefenen zodat we met kerstmis tijdens de kerkdienst kunnen spelen.’

 

Het is oktober als Johan het mij vraagt. Ik hoef niet lang na te denken over mijn antwoord. Dat zou ik erg leuk vinden en daar wil ik bij helpen. Want ik juich het toe als we tijdens de kerkdienst inbreng hebben van de mensen van binnen. Maar het is vaak zo lastig te organiseren. We hebben niet alle muziekinstrumenten beschikbaar en er zijn lang niet altijd mensen binnen die muziek kunnen maken en dat durven te doen tijdens een kerkdienst. Als je een groepje hebt, valt het soms zo maar weer uit elkaar omdat mensen overgeplaatst worden.

Maar Johan heeft een droom. Hij wil een groepje samenstellen om tijdens de kerkdienst met kerstmis muziek te maken. ‘We hebben nog genoeg tijd’ zegt hij ‘en met kerstmis ben ik er nog wel.’ ‘Mark wil ook meedoen, dat heeft hij mij al gezegd.’ Als even later ook Joost er bij komt, kunnen we gaan oefenen. Twee gitaristen en een zanger, en zelf zing ik ook mee. We beginnen en zien wel waar we uitkomen. De mannen overleggen met elkaar: ‘By the rivers of Babylon’ dat lied willen ze zingen. En ‘Stand by me’. Het woord ‘darling’ veranderen we in ‘Jesus’. Dat is toch mooi? Nog meer liederen worden opgezocht. We oefenen en overleggen.

Opeens is Joost verdwenen. Overgeplaatst. Jammer, want hij kon goed zingen. Hoe nu verder? Op een zondagochtend, aan het einde van de kerkdienst, doe ik een oproep: ‘wie wil er komen zingen in de bajesband?’. Theo meldt zich. ‘Ik heb een zware stem, maar ik wil het graag proberen.’ En vlot daarna komt ook Luuk. En Paul. Hij kan piano spelen. Peter zegt: ‘Als u voor een drumstel of een djembee kunt zorgen, wil ik graag komen drummen of trommelen’. Ik ga zoeken in de inrichting. Ergens liggen toch nog instrumenten?

Het lijkt te lukken. We hebben een bajesband!

‘We willen ook een kerstlied’ zeggen de mannen. Welk lied, dat weten ze al: Stille Nacht. ‘Maar dan niet zo langzaam hoor, een rocktempo!’ ‘Pastor’ vragen ze mij, ’u kunt het wel aan elkaar praten hé?’ ‘Ja hoor, dat gaat me wel lukken’. We zullen de kerkdienst beginnen met ‘wij komen tezamen’. Dat zal de vaste pianist spelen. En daarna blikken we terug. We herkennen onszelf immers wel wat in het volk Israël. Toen zij in ballingschap zaten aan ‘the rivers of Babylon’ en vol heimwee dachten aan de tijden van weleer. De soldaten treiterden hen: ‘zing dan! Zing dan jullie liederen voor jullie heer!’

Hoe is het met ons? We voelen ons ook wel een beetje als dat volk Israël, hoe kunnen we nu blij zijn en zingen terwijl we opgesloten zitten?  Maar, wacht even, voor ons is het anders. Wij hebben Jezus leren kennen, en hij heeft ons gezegd dat hij ons niet zal verlaten. Dat is toch zo? Daar geloven we toch in? Dan mogen we hem toch vragen om ons bij te staan? ‘Oh Jesus, Jesus, stand by me’  Jezus die alles heeft gegeven voor ons. Ken je die verhalen? Weet je nog hoe zijn leven begon? In een nacht, een stille nacht?

De eerste zondag van de advent is inmiddels achter de rug. Kerstmis komt dichterbij. Het gaat lukken. In de inrichting zoemt het rond: er is een bajesband!

Een Piw-ster komt naar me toe: ‘wij hebben het er met elkaar al zo vaak over gehad hoe leuk het zou zijn als de mannen samen muziek kunnen maken. Ons lukt het maar niet, en jij, jij begint gewoon!’

De kracht van de geestelijke verzorging? Misschien. Maar wel met hulp van boven. En met hulp van Johan en van Mark en Theo en Luuk en Peter en Paul. En Joost.

 

Marian Boersen. r.k. pastor in Veenhuizen.

terug

Maandag 17 december 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer