Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Hoezo ordeprobleem
 

Heb jij wel eens een orde probleem in de kerkdienst  vraagt iemand  mij. Ik ben stil en verbaasd, wat een vraag. Ordeprobleem in de kerkdienst.

En dan realiseer ik me dat, wat voor mij zo vanzelfsprekend is, door anderen wellicht anders  beleefd wordt. Je krijgt een groep van 30-70 mannen of vrouwen voor je neus zitten waar van alles mee aan de hand is , die ook onderling heel wat te verhapstukken hebben en dat kan dan natuurlijk  ook uit de hand lopen. Ik heb me daar nooit mee bezig gehouden eigenlijk.

Afgelopen weekend had ik mijn laatste “ gewone” kerkdiensten in onze gevangenis. Wanneer ik weer aan de beurt ben vieren we mijn afscheid, omdat ik met pensioen ga.

Ik sta wat te mijmeren op de gang nog na de 2e dienst, wachtend op de derde ploeg. Dit was het dus, denk ik bij mezelf. En meteen erachteraan, nee, dit was het dus niet. Want het gaat door, het Verhaal gaat door, het vieren gaat door, voor mij én voor hen. Alleen straks los van elkaar, maar toch ook weer verbonden, hoop ik .

Ordeproblemen. In mijn verre vorige leven was ik lerares engels in de tijd dat het nog stil en rustig was in de klas, behalve wanneer…. juist. dan. Als je geen orde kon houden. Maar was dat niet veel meer een gebrek aan verbinding, aan contact, aan inzicht in wat er met de jongeren aan de hand was. Ook daar zaten figuren bij die nu allerlei stickers op hun hoofd geplakt krijgen en speciale trajecten volgen. In mijn tijd zaten ze er gewoon tussen, met alle onrust van dien, en ik had het vaak niet door en kom hen niet goed benaderen. Dat zat in mij, niet in hen. Probeer iemand die dyslectisch is maar eens goed engels te leren spellen. Ik probeerde het, tevergeefs, op de gewone manier.

Veel en veel later pas ben ik me gaan realiseren dat het zowel mijn machteloosheid als die van de leerlingen was, die ons allen in de tang hield.  Mijn ordeproblemen waren overigens niet al te groot, vanwege de onderwijsgenen die ik meedroeg en mee draag, maar het had wat lichter gekund allemaal.

Nu in de gevangenis ligt het heel anders, wat een ontspanning ook in de kerkdienst. En ja, daar zit dan die ene man die werkelijk geen seconde stil kan zitten, dat is dan maar zo. We leren met elkaar leven hier, en die andere die niets anders doet dan me een half uur stralend aankijken, ik kijk gewoon stralend terug. En ach, wat zingen we heerlijk vals en .. Maar dit is waar het over mag gaan in de kerk bedenk ik me dan, hier worden we samen geroepen zoals we zijn en we hoeven de schijn niet op te houden. Het is niet mijn ding, zeg maar. De Eeuwige gaat erover.

Wat heb ik de mannen en vrouwen te bieden? Velen gewond in hun ziel of psychisch kwetsbaar, anderen stoere macho’s die wanneer ze weer buiten staan gewoon verder gaan waar ze gebleven waren, weer anderen  die wel anders zouden willen, maar ach… Dit is het leven dat ze gewend zijn… Hoeveel heb ik er in die 9 jaar bij justitie niet twee, drie, vier keer terug zien komen. En wanneer ik dan dacht, goh… het gaat met Piet nu eindelijk goed want ik heb hem al zo lang niet gezien…. tot ik een keer moet invallen in een andere gevangenis en wie zit er onder mijn gehoor in de kerk? Juist ja, Piet, en Kees, en Ali die ik ook al vaker heb gezien ( gefingeerde namen natuurlijk).

En ik hou in mijn achterhoofd:  De kerk hier is een plek op op adem te komen , letterlijk en figuurlijk, hier mag je even zijn en een ander verhaal horen, een ander lied zingen dat al het gedoe van de hele week. Gun het jezelf en elkaar en mij, zeg ik dan meestal. En dat meen ik , uit de grond van mijn hart.

Het gaat niet om de doorwrochte diepe gedachten en zinnen, het gaat hier om mensen, die met heel hun hebben en houwen zich plaatsen voor het Aangezicht van de Barmhartige.  Zo zeg ik dat natuurlijk niet hardop, maar zo voelt het wel voor mij. En is het misschien ook mijn soms wankel gelovend vertrouwen op en in die Barmhartige, dat in de gedetineerden iets doet oplichten van: zou het dan toch? Ook voor mij? Ja ook voor jou, dat geloof en hoop ik echt. Amen, einde preek.

Hoezo ordeprobleem, feestje, iedere keer opnieuw, de kerkdienst!

 

pastor Marie-José Dusseldorp, PI Zwolle

terug

Woensdag 19 september 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer