Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Kerst in de gevangenis
 

Met de kerstdagen vastzitten is extra zwaar. Juist tijdens feestelijke momenten mist men zijn of haar familieleden het meest. Maar ook het feit dat ze jou missen, doet zeer. 'Dat wil ik niet meer', is een uitspraak die je regelmatig van gedetineerden hoort, vooral als ze wat ouder worden.

 

Voor sommigen is het de zoveelste kerst binnen, voor anderen de eerste of de laatste. En sommigen worden opgepakt om een korte straf uit te zitten en zijn ineens met deze dagen niet thuis. Wrang voelt dat. Zo zit ieder er met zijn of haar eigen gevoelens.

Als geestelijk verzorger kun je een luisterend oor bieden, meeleven, proberen het licht van kerst toch ook een beetje binnen waar te laten worden. Want kerst, licht, verwachting zit hem niet alleen in het bij je familie zijn en feestvieren, het zit vooral in je eigen hart, in hoe je met anderen omgaat. In een vriendelijk woord, een gebaar. Iets delen met elkaar. En dat kan overal. Ook in de gevangenis.

Heel bijzonder in de PI Lelystad is de traditie dat er kerstpakketten uitgedeeld worden aan iedere gedetineerde. Dit oorspronkelijke  initiatief van de Pijler is in de loop der jaren uitgegroeid tot een project van de  gezamenlijke kerken van Lelystad. Het is nu het vijfde jaar dat ze uitgedeeld worden. De eerste keer gingen ze mee met de etenskarren. Alle volgende jaren  werden ze persoonlijk overhandigd op  een avond dat er geen dagprogramma is. Door vrijwilligers van de verschillende kerken, protestants en katholiek. Ook vanuit de moskee komen er mensen om te helpen uitdelen.  Zo ook dit jaar.

Vanaf half zes komen de vrijwilligers binnen. Er wordt kennisgemaakt, er is herkenning, want sommigen zijn al vaker geweest en er wordt samen gegeten, met de directeur, de geestelijke verzorgers  en beveiliging.  Saamhorigheid alom. Wat in de wereld buiten tussen de verschillende geloven vaak niet kan, kan hier wel.

Na een uurtje gaan  we aan de slag. Met pallets worden de pakketten naar de units gebracht. Voor iedere deur wordt een doos neergezet met een nieuwjaarswens van de geestelijke verzorging erbij, in de vorm van een pen met inscriptie. En dan begint het opendraaien van de deuren, een voor een. Een vrijwilliger of vrijwilligster gaat naar binnen en geeft persoonlijk het pakketje aan de gedetineerde. Donkere cellen, velen die al in bed liggen, zo vroeg op de avond, verbazing  'Is dat voor mij?', maar vooral blijdschap om de verrassing.  Rond de vijfhonderdvijftig kerstpakketten worden zo overhandigd.

Het is na negenen wanneer  we allemaal weer moe, maar voldaan in het stiltecentrum zitten met een kop koffie en nabespreken hoe het gelopen is.  Iedereen heeft het een bijzondere ervaring gevonden. Er gaat zelfs het gerucht dat mensen zich over laten plaatsen naar Lelystad rond de kersttijd. Of het waar is, doet er niet toe. Het oplichten van de vele ogen dat er even iemand was die aan hun dacht, zegt meer dan genoeg. Zomaar een pakketje van iemand die je niet kent, die de moeite neemt om het te maken, te vullen, er een kerstwens en een tekening in te doen, wat je dan ook nog persoonlijk met een glimlach overhandigd wordt, is meer waard dan we met woorden kunnen omschrijven. Zo wordt het in de duisternis van deze dagen, ook binnen even wat lichter.

Trudy Vester, PI Lelystad

terug

Maandag 23 april 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer