Home  -> Nieuws Leeg plaatje
“Voor het eerst in 30 jaar jaar ben ik weer in de kerk geweest en het heeft me heel goed gedaan
 

Aldus Arthur die na vele jaren weer eens een kerkdienst bijwoonde in de gevangenis. Na afloop van de kerkdienst in PI Lelystad vroeg ik hem waarom het hem goed heeft gedaan. Hij antwoordde: “de heilige sfeer vond ik mooi; daar vond ik troost in; alsof de Geest van God er was”. 

Het is precies wat ik als pastor wilde bereiken in de kerkdienst:

De sfeer die er hangt vond ik het allerbelangrijkste; dat de gedetineerden iets van Gods aanwezigheid proeven die troostend met Zijn liefde aanwezig wil zijn.

Ik begon de kerkdienst altijd met het laten aansteken van de paaskaars. Ik liet een van de aanwezigen dan zo bij de kaars staan dat iedereen het aansteken goed kan zien.

En ik vertelde dan ook altijd op het moment dat de kaars wordt aangestoken dat God nu met zijn Heilige Geest van Liefde aanwezig is; onder ons wil zijn; ons nabij wil zijn. Om ons tijdens ons bidden en zingen met zijn liefde nabij te zijn.

Zo’n  begin van de kerkdienst was altijd al meteen indrukwekkend.

En ook het stiltemoment na het aansteken van de kaarsjes. Als ik iedereen heb uitgenodigd om je persoonlijk gebed door het aansteken van een kaarsje in Gods handen te leggen, komen de gedetineerden bij de kaarsjes staan en geven ze elkaar de kaars door waarmee het waxinelichtje kan worden aangestoken. Als iedereen weer op zijn plaats zit vraag ik om enkele minuten stilte om nog even tot God te kunnen bidden;  het is dan absoluut stil en je kunt een heilige sfeer proeven.

Na het aansteken van de kaarsjes en het stiltemoment sprak ik nog drie gebeden uit; de voorbeden.

In het eerste  gebed vroeg ik om geloof, hoop en liefde.

-om geloof in God; dat we ons geloof in Hem bewaren en niet verliezen. Maar ook om geloof in onszelf; dat we blijven geloven in onszelf ondanks onze tekortkomingen.

-om hoop voor de toekomst; dat we vertrouwen houden dat het goed met ons komt ondanks de soms schijnbaar hopeloze situatie van dit moment.

-om liefde van onze dierbaren en van andere mensen. Dat we liefde mogen blijven ontvangen ondanks onze detentiesituatie. Maar ook dat we de kracht krijgen om liefde te kunnen geven.

In het tweede gebed vroeg ik om aandacht voor dierbaren die overleden zijn; Dat wij dierbare herinneringen houden aan hen en dat zij mogen voortleven bij God in de hemel.

In het derde gebed vroeg ik om aandacht voor allen in de wereld die in moeilijke omstandigheden verkeren;  zieken, mensen die lijden onder een dictatuur, mensen die  honger hebben, mensen die in erbarmelijke omstandigheden gevangen zitten en soms gemarteld worden; voor mensen die moeten vluchten en hopen op een veilig thuis. Dat er verbetering komt in hun situatie.

In de kerkdienst zongen we altijd een viertal liederen; meestal over Gods liefde en het verlangen van ons om die liefde ook door te geven aan elkaar.

Welke woorden ik ook koos en welke liederen ik ook zong met de gedetineerden, het belangrijkste bleef de sacraliteit; de heilige sfeer die we proberden te scheppen met elkaar, zodat God aanwezig kon zijn met zijn inspirerende en troostende kracht van Liefde.

Wim Evers  

 

terug

Donderdag 27 juli 2017  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer