Home  -> Nieuws Leeg plaatje
Toch liever het Goede Nieuws
  Waarover nu eens schrijven? Over het nieuwe dagprogramma dat toch wel een paar rare haken en ogen heeft, over de dubbelcellen die zijn afgeschaft maar toch ook weer niet, over de derde kerkdienst die nog steeds niet op tijd begint, over de weekverstrekking die nu beperkt is tot ik meen 14 staafjes koffie, creamer en suiker,..ach er is altijd wel iets aan de hand. 

Een gevangenis is gewoon een bedrijf waar zoveel dingen samenkomen en gecoördineerd  en wegbezuinigd moeten worden dat je erop kunt wachten tot het ergens botst.

Ik hou meer van goed nieuws, dat is per slot van rekening mijn vak, het Evangelie, het Goede Nieuws verkondigen, steeds weer en onafgebroken, binnen en buiten de muren. Is het binnen nu zo anders dan buiten? maak ik dan een heel andere viering? Ik mocht het dit weekend weer ervaren, op zaterdagavond een viering in een verzorgingshuis en op zondag drie vieringen in de gevangenis. Jahaa, de liederen zijn wel deels anders! Ik zie mezelf met de ouderen nog niet zo snel: - our God is an awesome God – zingen.  Maar niet doen denk ik.

Maar verder? Wat een rijkdom om in een wereldkerk  te mogen staan waar de lezingen van de zondag  overal hetzelfde zijn, in Alaska en Sidney, in Zuid Afrika en in de gevangenis van Zwolle, we lezen dezelfde teksten en dat werkt voor mij zeer verbindend. We zijn geen apart gesteld zootje ongeregeld in onze bajeskerk. We zijn deel van die grote schare mensen die graag willen horen hoe de tekst van Jesaja ( 750-700 v.Chr.) wordt gelezen door Jezus van Nazaret ( 30 naChr.)  en nu bij ons van de lezenaar klinkt ( 2016 na Chr.):

De Geest van de Heer rust op mij; daartoe heeft Hij mij gezalfd.

Om aan armen de goede boodschap te brengen heeft Hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating aan te kondigen

en aan blinden het licht in hun ogen,

om verdrukten in vrijheid te laten gaan

en een jaar af te kondigen dat de Heer welgevallig is.  

Voor armen, voor hen die gevangen zitten, in een bajes of geboeid door wat het leven met hen heeft gedaan , voor hen die niet kunnen zien en zij die in de verdrukking zijn geraakt, op drift in deze chaotische tijden… een Goede Boodschap die gehoord mag worden, die moed geeft en perspectief, een reden om toch maar weer door te gaan en vol te houden,  in het verzorgingstehuis én in de gevangenis.  De overweging is echt niet zoveel verschillend hoor, het gaat altijd over God en mensen!

Een collega schreef eens ergens: ik ben een pendelaar tussen binnen en buiten. Zoiets ja, en volgens mij ook een pendelaar tussen boven en beneden, tussen verleden en heden en toekomst, tussen mensen en de Ene, tussen gedetineerden en de directie, tussen thuis en werk, tussen parochie en  verzorgingshuis en gevangenis.

Je zou er tureluurs van kunnen worden als je niet leeft in het besef en vertrouwen, dat je er niet alleen voor staat, maar dat de Geest van de Heer ook op jou rust.

Ga met God en Hij zal met je zijn….. dat kun je overal; zingen, binnen en buiten de muren…

Marie-Jose Dusseldorp, emeritus gevangenispastor

terug

Woensdag 19 september 2018  


Zoeken


Lijn










© 2011 - Dienst Geestelijke Verzorging (Dienst Justitiële Inrichtingen, Ministerie van Veiligheid en Justitie)
      Disclaimer